Definitieve flauwte

column door Bert Keizer

Doodgaan blijft voor velen een groot mysterie: onbekend, duister. Maar zoals bij vele duistere mysteries bestaan er onbewust vele aannames met betrekking tot dit fenomeen. Bert Keizer komt als verpleeghuisarts veel in aanraking met de dood en gaat in deze column, die eerder in Trouw verscheen, tegen enkele van deze aannames in. Zo is doodgaan volgens hem bepaald geen prestatie en ook geen duidelijke gebeurtenis. Niet het duidelijk overstappen van een grens. Ook vertelt Keizer over zijn ervaringen met de bewuste en gekozen manier van sterven door het plegen van euthanasie.

Bert Keizer is arts, filosoof en schrijver. Hij heeft eerst filosofie gestudeerd in Nottingham en vervolgens geneeskunde aan de UvA. Na kort in Kenia te hebben gewerkt, werd hij verpleeghuisarts in Amsterdam. In 1994 kwam zijn eerste boek uit, Het Refrein is Hein. Hierna publiceerde hij nog drie boeken, Tijdelijk Feest (1998), Wittgenstein (2000) en Alles wordt Niets (2002). In 2006 ging de opera Alzheimer in première waarvoor Keizer het libretto heeft geschreven. Verder schrijft hij columns in Medisch Contact en Trouw. Februari dit jaar verschijnt Welk een Waagstuk is een Brief, een vertaling van een selectie uit de correspondentie van de Amerikaanse dichteres Emily Dickinson (1830-1886).

lees de column